Dank je wel! Zoals ik Investment hanteer is het eigen vermogen en vreemd vermogen samen. Natuurlijk hebben de aandeelhouders ook hun eigen rendementseisen, echter ik kan (voor de eenvoud) niet alles tegelijk in 1 artikel behandelen .

Het mooie van TOC is dat het uitgaat van het op 1 lijn brengen van alle partijen: aandeelhouders, werknemers, klanten, leveranciers en overheid. Sterker nog, dat is de enige duurzame manier. In TOC zijn krachtige tools beschikbaar om dit ook voor elkaar te krijgen.

Deze benadering lijkt sterk op de EVA benadering. Hierbij neemt men de spread tussen ROIC en WACC als basis voor waardecreatie. Voor de leken onder ons: ROIC is eigenlijk ROI en WACC de gemiddelde kostenvoet voor het kapitaal dat in de onderneming is geïnvesteerd. Als deze spread groter is dan 0, is iedereen tevreden.

In je rekenvoorbeeld neem je wel de kosten van vreemd vermogen mee, maar niet die van eigen vermogen. Het lijkt er op dat er vanuit wordt gegaan dat aandeelhouders enkel een ‘residual claim’ hebben. Maar aandeelhouders hebben wel degelijk een rendementseis. Deze zou je tegen de ROI moeten afzetten (om te zien of de risk-reward verhouding ok is). In EVA (of economic profit of residual income, allemaal zelfde) is dit reeds ondervangen.

Wat ik wel leuk vind, is dat mijn bezwaar tegen dubbele beloning van aandeelhouders in dit rekenvoorbeeld wordt ondervangen. Dit in tegenstelling tot NPV / NCW of EVA.

Gr. Stefan