In dit artikel heb ik aangegeven waarom projecten meestal te laat worden opgeleverd. Wat kunnen we doen om een betere planning te maken die ook een verhoogde betrouwbaarheid heeft voor de opleverdatum? En ook nog korter (en dus goedkoper) is? Het belangrijkste is de veiligheid uit de taken te halen, en die op projectniveau te zetten. Dat doen we door de taaklengte te halveren, en de helft van de halvering toe te voegen aan een projectbuffer, die na de laatste taak geplaatst wordt. Het blijkt nl dat in de praktijk dit een prima vuistregel is die voldoende veiligheid voor het hele project oplevert.
Een voorbeeldproject. Elk type taak kan door 1 persoon worden uitgevoerd. In bijgaand plaatje ziet u dat volgens de conventionele planning de doorlooptijd 32 dagen zal zijn. Blauw geeft aan dat het niet-kritieke taken zijn, rood de kritieke taken. Een taak is kritiek als vertraging in zo’n taak vertraging oplevert voor de projectduur. (Klik op de plaatjes voor een grotere versie.)
Conventioneel plan
Nu halen we de veiligheid uit de taken, en stoppen die in een projectbuffer (groen in het 2e plaatje). Daarnaast voegen we feeding buffers toe vlak voordat een niet-kritiek pad op een kritiek pad komt (zwart in het 2e plaatje).
Critical Chain versie van conventioneel plan
Uit dit plan blijkt dat de CCPM projectduur 24 dagen is, 25% korter dus dan de conventionele planning. Als nu een rode taak uitloopt, wordt de uitloop ‘geconsumeerd’ in de projectbuffer. Als een blauwe taak uitloopt, wordt eerst de feeding buffer geconsumeerd, en als de taak nog verder uitloopt, de projectbuffer.
De projectbuffer is een noodzakelijk onderdeel in een CCPM planning en kan niet weggelaten worden. Dan zou er nl. geen veiligheid meer zijn in het project!
Wilt u meer weten over deze methodiek? Neem dan nu contact op!
Gerelateerde artikelen:
Een interessante aanpak die uitnodigt om in de praktijk te proberen. Er ligt m.i. een uitdagende taak als projectmanager/-leider om positief te stimuleren en coachend te werken, om de projectleden zover te krijgen inderdaad de veiligheid uit hun eigen planning te halen en deze eruit te laten. Interessant lijkt me ook wat er gebeurt mocht onverhoopt toch behoorlijke tijdsoverschrijding voorkomen: immers, omdat sprake is van taak na taak, ipv meerdere projecten tegelijk, blijven bepaalde taken (projecten) helemaal stil liggen? Hoe “verkoop” je dat, intern en/of extern? Interessant, toch, om te proberen, en helder te zijn in de communicatie hierover…prikkelend!
Interessante vragen! Tijdsoverschrijding kan altijd gebeuren. Deels omdat er per definitie niet een vastomlijnd beeld is wat er precies moet worden opgeleverd; deels omdat domweg Murphy toeslaat in de vorm van zaken die overmacht zijn. Deze methode echter focust de projectmanager en het team en de opdrachtgever op wat daadwerkelijk belangrijk is: waar dreigt het mis te gaan, en waardoor komt dat? Die focus is essentieel. De methode alleen is niet zaligmakend. Wel ondersteunt de methode de projectmanager en het team de juiste beslissingen te nemen (alleen dat wat belangrijk is) op het juiste moment (tijdig!) zodat de voortgang van het project niet in gevaar komt.
Misschien tijd voor een goed gesprek?
Een goed gesprek is altijd boeiend, en deze thematiek zou een mooie insteek zijn om het gesprek aan vast te maken. Ongetwijfeld zijn er al tig mensen die met allerlei tegenwerpingen zijn gekomen over waarom het in de praktijk zogenaamd NIET zou gaan werken (leer mij de menselijke geest kennen…). Ik zou daar niet toe verleid willen worden..! Dus, ik ga het gewoon eens proberen in de praktijk te brengen, op kleine schaal en waar mogelijk. Neemt natuurlijk niet weg dat hierover van gedachten wisselen best leuk is natuurlijk